Max
2021
Een verhaal over depressie verteld vanuit observaties als zus. Het werk verteld mijn emotie die ergens een uitweg moest vinden, een manier om ermee om te gaan. Maar bovenal laat het de lichtpuntjes zien die mijn broertje de unieke persoon maken die hij is ondanks de dreigende duisternis. Soms zijn het maar momenten, kleine lichtpuntjes om een pad te vormen door een donkere tijd.
Lopend langs het werk heb je als toeschouwer de vrijheid eigen connecties te maken binnen de compositie. Herkenning vinden om lichtpuntjes te kunnen vormen in je eigen duisternis of het leren kennen van iets dat je zelf nooit gevoeld hebt.
De werken op de muur geven vrijheid voor interpretatie, het boek verteld die van mij. Mijn verhaal met een aantal corresponderende werken van de muur, tekst, en een aantal voorheen onbekende beelden. Het boek is compleet handgemaakt. De teksten zijn met lode letters één voor één gezet en gedrukt, handgebonden en door middel van een blinddruk voorzien van een voelbare titel op de kaft. Een klein, zacht boek om in twee handen rustig door te bladeren en te koesteren.
In korte teksten neem ik je mee langs mijn herinneringen. De nachten dat ik wakker lag, luisterend naar de zielvolle klanken van zijn cello. Voorzichtig luisterend naar wat er nooit in woorden gezegd zou worden.
De klanken heb ik opgenomen en vormen een achtergrond van deze installatie. Een subtiele sfeer alsof iemand in een kamer ernaast het instrument bespeelt.
De beelden laten persoonlijke dingen zien die mijn broertje doet, zoals hoe hij zorgvuldig de spullen op zijn bureau plaatst of hoe hij vrijheid ontdekte door te longboarden onder de vroege avondluchten, omringd door rust.
De lucht belichaamt een lichtpuntje van zichzelf. Dag na dag brengen voeren zij prachtige optredens op met indrukwekkende choreografieën. Een constant, grenzeloos spektakel om naar te kijken en misschien zelfs even mee te dwalen, vrij van gedachtes.
